Geen eer onder krakers.
Wat de situatie persoonlijk maakte, was dat de nieuwe bewoner naar verluidt verbonden was met Garrido via voormalige vrienden. Volgens Garrido deelden haar voormalige vrienden details over haar afwezigheid en gaven zelfs het adres aan de nieuwe kraker. Ze beweert dat deze daad een verraad was en legde uit dat na het beëindigen van de vriendschappen grenzen werden overschreden en privé-informatie werd weggegeven.
De zaak werd behandeld in het televisieprogramma En boca de todos, waar Garrido haar frustratie en gevoel van onrecht uitte. Ze legde uit hoe ze het pand bewoonbaar had gemaakt en het gevoel had dat ze het recht had verdiend om daar te blijven door haar inspanningen. Haar optreden werd echter met een gemengde reactie ontvangen. Veel kijkers toonden geen sympathie en wezen erop dat zij zelf het pand zonder toestemming was binnengegaan.
De Guardia Civil documenteerde de situatie, maar kon de nieuwe kraker niet verwijderen zonder een formele klacht van de wettelijke eigenaar. Volgens het Spaanse recht hebben de politie meestal een verzoek van de eigenaar of een gerechtelijk bevel nodig om een ontruiming uit te voeren. Aangezien Garrido geen eigendomsrechten heeft, konden de autoriteiten niet namens haar optreden.
Online reacties onthullen een verdeelde publieke opinie. Sommigen vonden het incident grappig en beschrijven het als karma en maken grapjes dat ze heeft meegemaakt wat ze zelf jaren daarvoor had gedaan. Anderen hebben kritiek geuit op het idee dat iemand op vakantie gaat in het buitenland terwijl ze beweren de huur niet te kunnen betalen. Tegelijkertijd hebben velen gewezen op de moeilijkheid om lege panden te beschermen en de spanning die de overheid heeft gecreëerd door ‘criminaliteit te belonen’.
Een centrale en terugkerende vraag is: Waarom zou de last van het huisvesten van mensen in nood moeten vallen op wettelijke particuliere vastgoedeigenaren in plaats van op de overheid, die enorme middelen heeft om accommodatie te bieden – middelen die worden gefinancierd door de belastingen van diezelfde vastgoedeigenaren?
De kraakwetten van Spanje zijn een onderwerp van voortdurende controverse. Sommigen verdedigen ze als een bescherming voor kwetsbare mensen (misschien zijn hun huizen nog niet gekraakt), terwijl anderen suggereren dat de kraakwetten van Spanje te gemakkelijk worden misbruikt, en voorbeelden geven van bezette panden in handen van maffia-achtige syndicaten (die deze huizen verhuren), en suggereren dat veel gekraakte huizen worden bewoond door niet-Spaanse immigranten.
Garrido heeft geprobeerd de situatie rechtstreeks op te lossen met de nieuwe bewoner en door buren erbij te betrekken, maar tot nu toe heeft geen van beide benaderingen gewerkt. Ze blijft buitengesloten van het huis dat ze ooit als het hare beschouwde. Of de ontwikkelaar zal doorgaan met een formele uitzetting of de zaak tussen de twee vrouwen zal laten ontvouwen, is nog onbekend.
Voorlopig staat de zaak zowel als een persoonlijk geschil als als een publiek gespreksonderwerp. Voor sommigen is het een moment van poëtische gerechtigheid, waarin een kraker de gevolgen van haar eigen daden heeft geleerd. Voor anderen is het een groter teken van overheidsfalen en verwaarlozing van plicht.
