Kelners zijn meestal salarismedewerkers, dus fooigewoonten in Spanje sluiten goed aan bij de relaxte sfeer en blijven optioneel en bescheiden. De meeste gasten laten een paar munten achter of ronden af naar de volgende euro. In chique restaurants laten klanten misschien vijf tot tien procent achter, maar niets zoals de verwachtingen in de Verenigde Staten. Voor veel Spanjaarden worden overdreven fooien zelfs gezien als toeristische dwaasheid. Fooien blijven laag, of het nu contant is of met de kaart, en worden meer gegeven uit waardering dan uit verplichting.
Vergelijk dat met de gewoonten in Italië, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. In veel Italiaanse gelegenheden betalen gasten een coperto of servizio toeslag vooraf of bij de maaltijd; in grote toeristische gebieden wordt de service zelfs al verleend voordat het eten arriveert. In Duitsland vragen gasten om de rekening en vertrekken ze snel; lang blijven zitten is zeldzaam en kan als onbeleefd naar de gelegenheid worden beschouwd, vooral als het druk is. Fooi bedraagt vijf tot tien procent en wordt vaak gecommuniceerd door het totale bedrag inclusief fooi te vermelden.
In het Verenigd Koninkrijk moet men van tevoren controleren of er een servicekosten in rekening wordt gebracht. Als dit niet het geval is, wordt een fooi van tien tot vijftien procent op prijs gesteld. In Franse restaurants wordt de servicekosten wettelijk vermeld; klanten laten meestal slechts vijf tot tien procent extra achter voor uitzonderlijke service.
Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten richten zich op efficiëntie. Tafels moeten snel worden vrijgemaakt. Zodra de maaltijd is afgelopen en de rekening is betaald, wordt van de gasten verwacht dat ze vertrekken. Als ze blijven hangen, kan dit de service voor wachtende klanten vertragen. De focus in deze landen ligt op doorloop in plaats van sobremesa.
Voorbij Europa vallen culturele variaties op. In Japan en Zuid-Korea blijft fooi geven zeldzaam en kan zelfs beledigend zijn; bedienend personeel streeft ernaar uitstekende service te bieden zonder fooi. In Scandinavische landen zoals Zweden en Denemarken is service standaard inbegrepen; fooi geven is een optioneel bedankje. In de VS en Canada is fooi essentieel en vormt vaak een aanzienlijk deel van het loon van de bediening. Reizigers moeten de verwachtingen onderzoeken; zo is het bijvoorbeeld ongebruikelijk om een taxichauffeur in Spanje fooi te geven, behalve in uitzonderlijke omstandigheden.
Mexico, beïnvloed door de Spaanse traditie, omarmt zijn eigen versie van sobremesa. In de Mexicaanse eetcultuur moedigen bedienend personeel gasten vaak aan om nog een drankje of dessert te bestellen en het gesprek voort te zetten lang nadat het diner is afgelopen. Dat zorgt ervoor dat restaurants sociale ruimtes worden, niet alleen locaties voor het voltooien van de maaltijd.
In sociale landen zoals Spanje, Frankrijk en Mexico duurt dineren veel langer dan alleen eten. Gasten genieten van gesprekken met drankjes na het eten en de rekening wordt alleen op verzoek geserveerd. Daarentegen verwachten diners in efficiëntiegerichte culturen zoals Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Noord-Amerika een snelle doorloop, duidelijke signalen om te vertrekken en fooiregelingen die dat tempo ondersteunen.
Deze tegenstellingen tonen aan dat cultuur bepaalt hoe mensen betalen, blijven, socialiseren of fooi geven. In Spanje betaalt men om te blijven en te kletsen; in Duitsland betalen diners en vertrekken; in Japan weigeren servers vaak dankbetuigingen. Het is het beste om deze gebruiken te kennen, omdat dit een sociale misser kan voorkomen en de waardering voor diverse eetrituelen kan verdiepen.
