Najbardziej sezonowe wyspy Hiszpanii
Niektóre wyspy w Hiszpanii są odwiedzane prawie wyłącznie latem.
Poniżej znajduje się ranking sezonowości (udział odwiedzających w czerwcu, lipcu i sierpniu w ciągu roku), od najwyższego (głównie wizyty latem) do najniższego (większość wizyt przez cały rok).
Cíes (Galicja): 90–95% w później wiośnie i latem, z szczytem w czerwcu do sierpnia.
Ons (Galicja): 90–95%: ten sam okres zezwoleń sezonowych i dynamika promów co Cíes.
Sálvora (Galicja): 85–95% w sezonie letnim. Są to głównie wycieczki z przewodnikiem.
Tabarca (Alicante): Około 85–95% wizyt ma miejsce latem, z szczytem w lipcu i sierpniu.
A Illa de Arousa (Galicja): 70–85% latem, z pikami w lipcu i sierpniu związane z ruchem plażowym i lokalnymi wydarzeniami.
Formentera: 65–75% latem.
Ibiza: 60–70% z klasycznym szczytem w środku lata (czerwiec, lipiec i sierpień to główne miesiące).
Menorca: 55–65% wyraźny szczyt latem, z nieco więcej odwiedzających w miesiącach poza sezonem niż Ibiza i Formentera.
Mallorca: 45–55% latem. Mallorca ma dłuższy sezon, co rozcieńcza udział w czerwcu–sierpniu w porównaniu z Ibizą, która jest głównie letnia.
La Palma: Z udziałem 22–30% latem, La Palma jest bardziej równomierna przez cały rok niż wszystkie wyspy Balearów.
Fuerteventura: 22–28% latem.
Lanzarote: 22–27%. Lanzarote cieszy się stabilnym popytem przez cały rok.
Gran Canaria: Z udziałem 20–27% wizyt latem, Gran Canaria ma jedno z najbardziej wyrównanych profili odwiedzających przez cały rok spośród hiszpańskich wysp.
Tenerife: 20–25%, i jest najmniej sezonową z wszystkich wysp Hiszpanii. Jest bardzo popularnym miejscem na zimę, a także przyciąga wielu turystów w miesiącach poza sezonem, jesienią i wiosną.
